Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013

Τραγωδία στα σουβλατζίδικα της Επιδαύρου


6 Αυγούστου 2013 από

Κατηγορίες: Χωρίς κατηγορία

images 
Η Αργολίδα ψήνεται στον ήλιο. Εκεί –κάτω από το χαντάκι του Ισθμού- ο ήλιος ο ηλιάτορας είναι πιο βάναυσος και οι σκιές τόσο σπάνιες. Κυριαρχούν οι βράχοι και οι μεγαλιθικές κατασκευές του μυκηναϊκού πολιτισμού. Καθώς και οι ευκάλυπτοι, ανάμεσα σε ελαιώνες και πορτοκαλεώνες, όπου τα δέντρα δύσκολα ξεπερνάνε το μπόι ενός μπασκετμπολίστα.
Μάλλον ο Μυκηναϊκός πολιτισμός παράκμασε εξαιτίας του ήλιου. Λίγες ηλιακές κηλίδες παραπάνω, μια ηλιακή καταιγίδα και η Κλυταιμνήστρα δεν άντεξε άλλο, πήρε το μαχαίρι φωνάζοντας: «Πήγαινε με διακοπές!». Αυτό ήταν το τέλος του Αγαμέμνονα και της ηρωικής εποχής.
Μετά ήρθε η τραγωδία και η κωμωδία, το διττό πρόσωπο του Ιανού, αναλόγως πάντα από την απόσταση που κρατάς από τη ζωή. Από κοντά όλα είναι τραγικά, από μακριά τίποτα παραπάνω από κωμωδία.

Καθώς οδηγούσαμε προς το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου αναρωτιόμουν πως τους ήρθε να χτίσουν ένα τόσο μεγάλο θέατρο στη μέση του πουθενά. Χίλιους πεντακόσιους θεατές δεν χωράει ούτε το Δελφινάριο. Και την ίδια στιγμή αντιλαμβανόμουν πόσο μεγάλη σημασία έδιναν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι σε αυτή την τέχνη.
Οι Ρωμαίοι έφτιαχναν αρένες, όπου οι θεατές χόρταιναν άρτο και θεάματα, και τα λιοντάρια αποδεκάτιζαν τους χριστιανούς. Οι Έλληνες ταξίδευαν μέρες ολόκληρες για να παρακολουθήσουν μια παράσταση του Ευριπίδη ή του Αριστοφάνη, για να γίνουν μέτοχοι της κάθαρσης όπου οι φόνοι γίνονταν πάντα στο παρασκήνιο και όπου τα αστεία θα σοκάριζαν έναν πουριτανό του εικοστού αιώνα: «Ποιανού είναι το παιδίον; Ξέρει μόνο το αιδοίον.»
Και σίγουρα, όσα και να έχεις ακούσει για την Επίδαυρο, δεν υπάρχει περίπτωση να βιώσεις κάτι παρόμοιο σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Είναι σαν ένα ταξίδι στο χρόνο και στο χώρο, μια χωροχρονική παλινδρόμηση.
Το τοπίο φαντάζει ιερό πριν δύσει ο ήλιος. Μόλις όμως νυχτώνει και φαίνεται η μεγάλη Άρκτος, ακριβώς πάνω από τη σκηνή (μάλλον κάπως αλλιώς το λένε οι γνώστες), τότε το μόνο που μπορείς να σκεφτείς είναι ότι είσαι τυχερός που είσαι ζωντανός, που έζησες για να βρεθείς, έστω για μια φορά, σε αυτόν τον ομφαλό της Γης.images (1)
Παρακολουθήσαμε μια κωμωδία του Μενάνδρου, τη «Σαμία». Ένα έργο που γράφτηκε τον 4ο αιώνα π.Χ.
Όμως γελούσαμε, γελούσαμε με ένα έργο που είχε γραφτεί πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια. Και χειροκροτούσαμε! Χειροκροτούσανε.

Όταν παγώσει η Κόλαση (ή το Εξκάλιμπερ του Καραϊσκάκη)

12 Αυγούστου 2013 από


pict74l

Η γέφυρα του Ρίου (όχι της Βραζιλίας) και ό,τι ακολουθεί μετά στην Αιτωλοακαρνανία είναι μια έμπρακτη απόδειξη της «θεαθήναι» ελληνικής πραγματικότητας.
Οι πολιτικοί διαφημίσανε ως έργο του αιώνα έξι χιλιόμετρα γέφυρας, για τα οποία πληρώνεις και 13,5 ευρώ, και μετά ακολουθεί η κόλαση.
Το οδικό δίκτυο μέχρι την Ηγουμενίτσα (150 χιλιόμετρα) είναι τόσο επικίνδυνο που κανονικά θα έπρεπε να υπογράφεις υπεύθυνη δήλωση ότι «οδηγώ αυτόν τον δρόμο με δική μου ευθύνη και γνωρίζω ότι κινδυνεύει η ζωή μου» -μαζί με την πληρωμή του αντίτιμου της γέφυρας.
Ο δρόμος είναι διπλής κατεύθυνσης χωρίς διαχωριστικό και οι λακκούβες τόσο πολλές που περιμένεις να μείνεις με έναν τροχό λιγότερο από στιγμή σε στιγμή. Κάπου μετά την Πρέβεζα υπάρχει και μια ταμπέλα που λέει: «Προσοχή! Στα επόμενα 8 χιλιόμετρα συμβαίνουν θανατηφόρα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα».

Παρασκευή 9 Αυγούστου 2013

Οριζόντιες περικοπές αν δεν γίνει η αξιολόγηση στους δήμους

 

Ο υπουργός Εσωτερικών μιλώντας στο ΣΚΑΪ, επανέλαβε ότι οι οριζόντιες περικοπές είναι άδικες. Ωστόσο σημείωσε ότι «εάν δεν γίνει η αξιολόγηση των δομών, να δούμε πραγματικά τι πρέπει να κάνουμε, τον Δεκέμβριο θα ξαναφτάσουμε σε οριζόντιες περικοπές.  Όχι μόνο στους ΟΤΑ αλλά και στο δημόσιο».
 
Αναφερόμενος στα κριτήρια αξιολόγησης είπε ότι αυτά «μπορεί να είναι το πληθυσμιακό, το παραγόμενο έργο της κάθε υπηρεσίας, πόσοι υπάλληλοι χρειάζονται για να φέρουν σε πέρας το έργο μιας συγκεκριμένης υπηρεσίας. Δεν μπορούμε όμως να βάλουμε τα ίδια κριτήρια σε όλους τους δήμους. Ένας νησιωτικός δήμος δεν έχει τις ίδιες ανάγκες και τα ίδια προβλήματα που έχει ένας αστικός δήμος ή ένας  ορεινός δήμος. Αν δεν γίνει καταγραφή ώστε να δούμε τις ανάγκες και τα κενά που υπάρχουν, κανείς δεν μπορεί να πει πόσοι θα φύγουν ή πόσοι θα μείνουν».
 
Αναφερόμενος στη Δημοτική Αστυνομία ο κ. Μιχελάκης υπογράμμισε ότι κατά την εκτίμηση του ο θεσμός δεν πέτυχε το σκοπό του. «Η δημοτική αστυνομία είχε 29 αρμοδιότητες δεν υπήρχε σε όλες τις πόλεις, και ο δήμος ζητούσε κάλυψη από τμήματα της ΕΛΑΣ, σε περιοχές κάτω από 50 δημοτικούς αστυνομικούς δεν είχαν και τις 29 αρμοδιότητες καλούνταν και πάλι η ΕΛΑΣ να καλύψει το κενό, ενώ πολλές φορές χρειαζόταν και η παρέμβαση της αστυνομίας» σημείωσε.
Τόνισε ότι στο θέμα της ασφάλειας όλοι οι δημοτικοί αστυνομικοί που θα μετακινηθούν στην ΕΛΑΣ θα περάσουν την εκπαίδευση των αστυνομικών.
 

Μέχρι τέλος 2013 δικαστική εκκαθάριση συμβασιούχων που εργάζονται με προσωρινές διαταγές

 

Αναρτήθηκε: 07.08.2013
Image.ashxΤο αργότερο μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου αναμένεται να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες εκδίκασης όλων των εκκρεμών υποθέσεων ασφαλιστικών μέτρων συμβασιούχων του Δημοσίου και των ΟΤΑ, που παραμένουν στη θέση τους με προσωρινές διαταγές δικαστηρίων.
Σύμφωνα με σχετική  απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Χαρ. Αθανασίου, μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου το αργότερο αρχές Νοεμβρίου θα έχουν συζητηθεί όλες οι εκκρεμείς αιτήσεις ασφαλιστικών μέτρων «για την προσωρινή ρύθμιση κατάστασης επί διαφορών για άκυρη απόλυση εργαζομένου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας για την οποία έχει χορηγηθεί προσωρινή διαταγή» και αγωγές «για άκυρη απόλυση εργαζομένου με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας, η πραγματική απασχόληση του οποίου έχει ως ασφαλιστικό μέτρο».
Έτσι υποθέσεις που θα συζητούνταν το 2014 και το 2015 προσδιορίζονται πλέον για το 2013 με αποτέλεσμα μέχρι το τέλος του έτους να έχει ξεκαθαριστεί το ποιοι θα παραμείνουν και ποιοι θα εγκαταλείψουν τις εργασίες τους.
Σημειώνεται ότι ο αριθμός των συμβασιούχων που εργάζονται στο δημόσιο με προσωρινές διαταγές ξεπερνά τους 6.000 υπαλλήλους. Από αυτούς  οι 3.500 απασχολούνται σε Δήμους της χώρας.

Τρίτη 6 Αυγούστου 2013

Τώρα σωθήκαμε

Δ. Αγίας Παρασκευής: Στο δήμο Χαλανδρίου το «μπαλάκι» για τη φασαρία

0
Στο Δήμο Χαλανδρίου ρίχνει το «μπαλάκι» αναφορικά με τα παράπονα των κατοίκων Χαλανδρίου και Αγίας  Παρασκευής στο ύψος του Νομισματοκοπείου,  σε ότι αφορά τις καθημερινές οχλήσεις από μουσική που δέχονται από τους αθίγγανους, ο Δήμος Αγίας Παρασκευής.
Όπως αναφέρει σε απαντητική του επιστολή στη στήλη: «Το εν λόγω ζήτημα εμπίπτει στη δικαιοδοσία του δήμου Χαλανδρίου. Αναγνωρίζοντας όμως ότι η όχληση αφορά και σε κατοίκους της Αγίας Παρασκευής, θα επιδιώξουμε τη συνεργασία με το Δήμο Χαλανδρίου προκειμένου να αντιμετωπιστεί το συντομότερο δυνατόν το θέμα.»
Προσθέτει δε ότι»για το θέμα αυτό και κατόπιν εντολής του Δημάρχου Χαλανδρίου έχει επανειλημμένως παρέμβει επιτόπου η Αστυνομία»

Δείτε πόσο αξίζει η ανθρώπινη ζωή για κάποιους

68 χρόνια από το ολοκαύτωμα της Χιροσίμα

 
Σαν σήμερα πραγματοποιήθηκε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ανθρώπινη ιστορία. Η κόλαση της Χιροσίμα (Vids)
 

Ήταν 6 Αυγούστου του 1945.
Το αμερικανικό βομβαρδιστικό Enola Gay έριξε την πρώτη ατομική βόμβα στη Χιροσίμα, καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και σκοτώνοντας περίπου 70.000 ανθρώπους, σύμφωνα πάντα με τις εκτιμήσεις των Αμερικανών. Η ιαπωνική πόλη αριθμούσε περίπου 300.000 κατοίκους.
Ο βομβαρδισμός της Χιροσίμα από τις ΗΠΑ έλαβε χώρα λίγο πριν τη λήξη του Β' Παγκοσμίου πολέμου, στις 6 Αυγούστου 1945 και ήταν η πρώτη πολεμική πυρηνική επίθεση της Ιστορίας. Η βόμβα ήταν τύπου ουρανίου 235, η οποία είχε λάβει το προσωνύμιο "Little Boy" (αγοράκι).
Τα αποτελέσματα της έκρηξης δεν ήταν γνωστά εκ των προτέρων, μιας και τέτοιου τύπου βόμβα δεν είχε δοκιμαστεί, όπως η βόμβα πλουτωνίου, που ακολούθησε. Τη ρίψη της, έκανε ο συνταγματάρχης Πολ Τίμπετς, κυβερνήτης ενός αεροσκάφους Β29 της Αεροπορίας Στρατού. Το όνομα του αεροσκάφους, Enola Gay, ήταν το όνομα της μητέρας του.
Ο ίδιος ο Τίμπετς δήλωσε σε συνέντευξη του το 1975:
"Είμαι περήφανος που μπόρεσα να αρχίσω με το τίποτα, να σχεδιάσω την επιχείρηση και να δουλέψει όσο τέλεια δούλεψε. Κοιμόμουν ήσυχος κάθε βράδυ" και το 2005: "Αν με βάλετε στις ίδιες συνθήκες, σίγουρα, θα το ξανάκανα".