Χαλάνδρι και Αθλητισμός

 

Χαλάνδρι και Αθλητισμός

Από τον πρώτο χρόνο που ήλθα στο Χαλάνδρι το 1978 αυτό που μου προξένησε εντύπωση ήταν η ανυπαρξία Συλλόγων που να ασχολούνται με άλλο άθλημα πλην του ποδοσφαίρου. Τα χρόνια περάσανε ιδρύθηκε ο Γυμναστικός ,έγινε το Κολυμβητήριο ιδρύθηκαν και άλλε ομάδες και σε λίγα χρόνια είχαμε κάλυψη όλων των αθλητικών αναγκών της πόλης όχι μόνο για τους νέους αλλά και για τους ενήλικες με την εξάπλωση των Μαζικών προγραμμάτων Άθλησης. Στην συνέχεια βλέποντας την ποσότητα αλλά και την ποιότητα των αθλητών άρχισε να με απασχολεί η εκπροσώπηση της πόλης στις μεγάλες κατηγορίες. Εκεί δυστυχώς παραμείναμε στάσιμοι με λίγες εξαιρέσεις στο χάντμπολ με την ΑΕΧ το πόλο με τον Νηρέα το Βόλεϊ γυναικών με τον Γυμναστικό και καμιά άνοδο στο ποδόσφαιρο. Αναρωτιέμαι και σήμερα γιατί μια πόλη 120.000 κατοίκων να μην μπορεί να στηρίξει μια ομάδα στην Α Εθνική κατηγορία,όταν επαρχιακές πόλεις Λαμία,Μεσολόγγι,Τρίπολη ,Βόλος Κατερίνη, το καταφέρνουν.

1.Ίσως γιατί δεν έχουμε κάποιον χορηγό για να στηρίξει οικονομικά την ομάδα

2.Ίσως γιατί ο τρόπος ζωής των νέων μας τους κάνει να αποφεύγουν την ένταση της προπόνησης

3.Οι Πανελλήνιες εξετάσεις μας στερούν έμψυχο υλικό στην αθλητική κορύφωση

4.Η μείωση των ανθρώπων που θα αναλάμβαναν την διαχείριση μια τέτοιας προσπάθειας

5.Ο αγώνας για την προσωπική και οικογενειακή μας επιβίωση μείωσε τον ελεύθερο μας χρόνο.

Αυτή η καθίζηση δεν παρατηρείται μόνο στο Χαλάνδρι αλλά και σε όλη την Αττική,που ομάδες που μεγαλουργήσανε στο παρελθόν έχουν εξαφανιστεί ή παλεύουν στις τελευταίες κατηγορίες.

Φυσική συνέπεια να βλέπουμε ξένους παίκτες σε όλα τα αθλήματα και να απαξιώνονται τα εθνικά μα συγκροτήματα που μας έκαναν περήφανους στο παρελθόν.

Η μόνη μας παρηγοριά ότι δίνουμε διέξοδο για άθληση σε χιλιάδες παιδιά.

Οι αρνητές πάντα και σήμερα

Οι αρνητές πάντα και σήμερα

Τα εμβόλια της παιδικής ηλικίας μας προφυλάσσουν από την διφθερίτιδα,ερυθρά,ιλαρά,ευλογιά,πολιομυελίτιδα,και σε μεγαλύτερη ηλικία από γρίπη ,έρπη,αναπνευστικά προβλήματα. Η επιστήμη ανέβασε τον μέσο όρο ζωής στα 75 χρόνια και μηδένισε την παιδική θνησιμότητα. Ακόμη και μερικοί ίσως και όλοι από τους αρνητές να ζουν χάρις στα εμβόλια και την επιστήμη. Επικαλούνται το σύνταγμα και τις ατομικές ελευθερίες και ασφαλώς σε μια Δημοκρατία ακούγεται άσχημα και δύσκολα αποφασίζεται ο υποχρεωτικός εμβολιασμός,όμως οι αρνητές δεν έχουν καμία υποχρέωση προς την κοινωνία την οποία επέλεξαν να ζουν. Απαιτούν όλα τα δικαιώματα που εκείνη τους παρέχει και ταυτόχρονα την δυναμιτίζουν και την οδηγούν σε καραντίνα.17/7/21

 

Παράβαση καθήκοντος – Κατάχρηση εξουσίας

Παράβαση καθήκοντος – Κατάχρηση εξουσίας

Διάβαζα πριν λίγες ημέρες το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα και αναρωτήθηκα πόσες φορές ευτυχώς από ελάχιστους δημόσιους υπαλλήλους βρεθήκαμε όλοι απέναντι σε σκληρές ή αδιάφορες συμπεριφορές που μας ζημίωσαν,ή απλά μας έβγαλαν από τα ρούχα μας. Όπως θα δείτε στην συνέχεια οι υπάλληλοι πέρα από την ηθική και νομική υποχρέωση που έχουν να συμπεριφέρονται ευγενικά ,ισότιμα,δίκαια προς όλους ελέγχονται κατά την άσκηση της εξουσίας που τους παρέχει ο Νόμος για την συμπεριφορά τους αλλά και για πράξεις που στοιχειοθετούν παράβαση καθήκοντος.{Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή άλλο όφελος ή να βλάψει το κράτος ή κάποιο άλλο τιμωρείται με φυλάκιση 2 ετών ή χρηματικό πρόστιμο}.Η Κακή συμπεριφορά από μόνη της στοιχειοθετεί το αδίκημα της κατάχρησης εξουσίας.

Αυτό όμως πού έχει μεγαλύτερη σπουδαιότητα είναι ,ότι η ιδιότητα του υπαλλήλου ενσωματώνει ειδικά καθήκοντα και υποχρεώσεις δια των οποίων εκφράζεται η βούληση του κράτους του Νομικού Προσώπου,του Οργανισμού. Με βάση αυτή την ερμηνεία οι αντιδήμαρχοι και οι εντεταλμένοι σύμβουλοι,στα πλαίσια της εξουσίας που τους παρέχεται φέρουν την ιδιότητα του υπαλλήλου και συνεπώς ελέγχονται και οι ίδιοι.

 

Τα καλά της καραντίνας

Τα καλά της καραντίνας

Αναφέρθηκα στα καλά της Καραντίνας και παλαιότερα στο μάζεμα της ελιάς στην άνθηση των κήπων και των κτημάτων αναφορικά με την επαρχία. Σε όλα πρέπει να προσθέσουμε ότι η εγκατάσταση στην Κέρκυρα μας προστάτευσε και επιτέλους μετά το τέλος των γεωργικών εργασιών μας έδωσε χρόνο για να ανακαινίσουμε και το σπίτι μας έπειτα από 40 χρόνια μπαλώματα. Διαπιστώσαμε την σοφία των παλαιών ότι το να παντρευτείς και να κτίσεις σπίτι είναι τα δυσκολότερα. Εγώ τα κατάφερα με το πρώτο αλλά τα βρήκα σκούρα με την ανακαίνιση. Δεν είναι μόνο τα χρήματα που ποτέ δεν φτάνουν γιατί συνέχει βγαίνουν καινούργιες δουλειές ,αλλά και το επίπεδο των τεχνιτών που ποτέ δεν σε τελειώνουν. Έτσι ούτε ο προϋπολογισμός σε σώζει,ούτε το χρονοδιάγραμμα έχει νόημα. Θα τελειώσεις όταν εκείνοι θέλουν.16/7/21

 

ΠΕΡΙ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟΥ

Aποκλεισμένος στην Κέρκυρα λόγω πανδημίας περπατώ στην πλατεία ,όταν ακούω κάποιον να φωνάζει το όνομα μου. Γυρίζω και βλέπω έναν φίλο από τα παλιά Χαλανδραίο ,σύντροφο στο ΠΑΣΟΚ και για πολλά χρόνια συνάδελφο Δημοτικό σύμβουλο στο Χαλάνδρι ,που είχα να συναντήσω τουλάχιστον 10 χρόνια,τον Τάκη τον Μηχαηλίδη. Κρατηθήκαμε για να αποφύγουμε τον εναγκαλισμό ,αλλά η ψυχική ευφορία καθρεπτιζόταν έντονα και στα δύο πρόσωπα. Μικρός ο κόσμος και μικρά τυχαία γεγονότα που σε κάνουν χαρούμενο και φέρνουν χιλιάδες αναμνήσεις. Η ανάρτηση θα μπορούσε να σταματήσει εδώ αλλά θα ήταν άδικο να μην αναφερθώ στην συμμετοχή του Τάκη στην ανέγερση του Δημαρχείου Χαλανδρίου. Ασφαλώς η διοίκηση του κ. Ρούσου που υλοποιεί την ανέγερση και όσα έχει κάνει με την επικαιροποίηση της μελέτης ,δικαιούται ένα μεγάλο μερίδιο του έργου,αλλά καλό είναι να γνωρίζουν οι νεώτεροι πως ξεκίνησε η ιδέα ,πως φτάσαμε στον διεθνή διαγωνισμό για την μελέτη και τι έφταιξε που δεν ολοκληρώθηκε το έργο τότε ,έχοντας εξασφαλίσει οικονομική στηριξη. Ο Τάκης Μιχαηλίδης αντιδήμαρχος τεχνικών υπηρεσιών την περίοδο εκείνη ,πρότεινε το έργο να δοθεί Μελέτη -Κατασκευή μαζί. Δυστυχώς επικράτησε η άποψη του διαχωρισμού της Μελέτης από την Κατασκευή και εκείνη η απόφαση μας έδωσε μεν μια βραβευμένη μελέτη ,αλλά έστειλε την κατασκευή στο σήμερα.

Και με τον νόμο η επιχορήγηση των σωματείων από τους Δήμους

 

Επειδή οι Αθλητικοί Σύλλογοι μετά από ένα χρόνο εκτός λειτουργίας βρίσκονται σε κατάσταση οικονομικής κατάρρευσης και για να καταφέρουν να επαναλειτουργήσουν πάλι με περιορισμούς είναι απαραίτητη μετά την πρώτη ανάσα που έδωσε η Γ.Γ.Αθλητισμού και η στήριξη από τον Δήμο με Τακτική επιχορήγηση .

 

1. Σύμφωνα με τον Νόμο 4735/2020 (ΦΕΚ 197 Α 2020) και το άρθρο 66, περίπτωση 3,  παρέχεται με σαφήνεια η δυνατότητα στους Δήμους να επιχορηγούν τα ερασιτεχνικά σωματεία “….για την προαγωγή του οικείου αθλήματος, καθώς και για την κάλυψη εξόδων μετακίνησης αθλητών και αθλητικών ομάδων, που εδρεύουν στην περιοχή τους και συμμετέχουν σε εθνικά πρωταθλήματα ολυμπιακών αθλημάτων…..”.

 

2.Δεν μπορεί κανείς να επικαλεσθεί τον Επίτροπο που ελέγχει τα οικονομικά κάθε Δήμου, εφόσον πρόκειται για δαπάνη επιλέξιμη και όχι έκτακτη.

 

4.Δεν εξαιρούνται οι Δήμοι που έχουν ζημιές. ΟΛΟΙ μπορούν να χρηματοδοτήσουν τα σωματεία, χωρίς μάλιστα να υπάρχει χρονικός περιορισμός για τη λήψη των σχετικών αποφάσεων που θα εγκριθούν από τα Δημοτικά Συμβούλια.

 

Συνεπώς, ΟΛΟΙ οι Δήμοι ΜΠΟΡΟΥΝ άμεσα να ενισχύσουν οικονομικά τα σωματεία της περιοχής τους για την προαγωγή του αθλήματος καθώς και για έξοδα μετακίνησης ( όχι μόνο σε αγώνες αλλά και για προπονήσεις ).

Περιμένουμε και από τον Δήμο Χαλανδρίου που μέχρι το 2019 έδινε έκτακτες επιχορηγήσεις να ενισχύσει τους Συλλόγους μας με Τακτική επιχορήγηση

Κέντρο κυκλοφοριακής αγωγής Χαλανδρίου – Πεταμένα Λεφτά

Με αφορμή την ανάρτηση του Δημάρχου κ. Ρούσου για την Ανακαίνιση του Κέντρου Κυκλοφοριακής Αγωγής Χαλανδρίου στο Νεκροταφείο χωρίς να έχω πρόθεση να μπω στην πολιτική αντιπαράθεση διοίκησης -αντιπολίτευσης ποιος τα έκανε πιο καλά ,γιατί τότε έπρεπε να θυμηθούν και τους κ.Πέρκιζα και Παττακό που δημιούργησαν το Κέντρο Κυκλοφοριακής Αγωγής.

Εγώ θα εκφράσω μια διαφορετική προσωπική άποψη που διαμορφώθηκε από την χρήση των Αθλητικών εγκαταστάσεων που αποτελούν συνέχεια του Κέντρου .Φυσικά για όσους δεν γνωρίζουν ή πηγαίνοντας εκεί δεν αντιλήφθηκαν την τοποθεσία ενημερώνω ότι οι χώροι είναι σε απόλυτη επαφή και χωρίζονται από το Νεκροταφείο με ένα μαντρότοιχο.

Η Ανακίνηση συνεπώς είναι πεταμένα λεφτά σε ένα χώρο που μοιραία αργά ή γρήγορα επιβάλλεται να αλλάξει χρήση .Ο επισκέπτης έχει να αντιμετωπίσει την συναισθηματική φόρτιση από τα κλάματα αυτών που έχασαν δικούς τους ανθρώπους,από τις νεκρώσιμες ακολουθίες και τα ευχέλαια που ακούγονται με ένταση,από την αποπνικτική ατμόσφαιρα με λιβάνι,από το σφίξιμο της δικής του καρδιά να διασκεδάζει δίπλα σε νεκρούς γνωστούς και άγνωστους,συναισθήματα που επιβεβαιώνουν την ακαταλληλότητα του χώρου για αυτή την χρήση.

Συνεπώς η διοίκηση του Δήμου αντί για βελτιώσεις όφειλε να σκεφτεί μια διαφορετική χρήση του Χώρου και αυτό που εγώ προτείνω είναι μαζί με το οικόπεδο που αγοράσθηκε από τον Δήμο στην Συνέχεια μετά την Τήνου να αξιοποιηθεί για την εγκατάσταση και ανάπτυξη της Υπηρεσίας Καθαριότητας.