Ο τίτλος αφορά τους άσπονδους φίλους μου στο
Χαλάνδρι τις μετριότητες που με την δουλικότητα ή την αλητεία επιβίωσαν, με την
προειδοποίηση ότι τελείωσαν οι ανοχές
για πολιτικούς λόγους για την δήθεν ενότητα, για λόγους ευγενίας. Τώρα θα
εισπράξουν και για όσα τους χαρίσθηκα τα τελευταία χρόνια και έχουμε πολλά για
την γούνα τους.
Από τα
μαθητικά μου χρόνια ασχολούμαι με την πολιτική και τον Αθλητισμό ακόμη και τότε
που δεν καταλάβαινα τι κάνω και γιατί το κάνω. Την πρώτη αποβολή την έφαγα για
μια διαδήλωση υπέρ της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα και τις πρώτες Αθλητικές
επιτυχίες τις είχα με την συμμετοχή μου στους Πανελληνίους σχολικούς αγώνες στο
Μήκος με επίδοση 6.33μ.Την ίδια χρονιά υπέγραψα δελτίο στον Πιερικό και
ξεκίνησα και την ποδοσφαιρική μου καριέρα.
Στο Χαλάνδρι
που μετακινήθηκα το 1978 δεν μπορούσα να λειτουργήσω διαφορετικά.
Δεν θα ασχοληθώ
όμως με το τι λίγο ή πολύ πέτυχα γιατί αυτό θα το κρίνουν άλλοι αλλά με ένα
τελείως διαφορετικό πρόβλημα που αντιμετώπισα όλα αυτά τα χρόνια και από το
οποίο απελευθερώθηκα εφέτος με αφορμή ένα ανέκδοτο κείμενο του Μεγάλου Μάνου
Χατζηδάκη που και αυτός αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα.
Από το
κείμενο αυτό που θα παραθέσω αυτούσιο παρακάτω επαναλαμβάνω το καταστάλαγμα του
μεγάλου συνθέτη από την κακία , το κυνηγητό, την αμφισβήτηση, την χυδαιότητα ,των
ηλιθίων και των μετρίων που αφθονούν.
Μάνος Χατζηδάκης:Και καταστάλαγμα
μέχρι στιγμής του βίου μου είναι:
Α δ ι α φ ο ρ ώ για την δόξα. Με
φυλακίζει στα όρια που εκείνη καθορίζει κι' όχι εγώ.
Π ι σ τ ε ύ ω στο τραγούδι
που μας αποκαλύπτει κι όχι σ' αυτό που μας διασκεδάζει και μας κολακεύει εις
τας βιαίως αποκτηθείσας συνήθειές μας.
Ε π ι θ υ μ ώ να έχω πολλά χρήματα για να μπορώ να στέλνω «εις τον
διάβολον» - πού λένε - κάθε εργασία που δεν με σέβεται. Το ίδιο και τους
ανθρώπους.
Π ε ρ ι φ ρ ο ν ώ αυτούς που δεν
στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα «επώνυμους»
πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, την σκοτεινή και
ύποπτη δημοσιογραφία την πάσα λογής χυδαιότητα καθώς και κάθε ηλίθιο του καιρού
μου.
Νίκος Πανταζής: Περιφρονώ και
εγώ με την σειρά μου όλους του ηλίθιους
,τους χυδαίους τους κρατικοδίαιτους , τους Πασόκους της εξουσίας, που έφυγαν σαν τα ποντίκια μόλις
χάσανε την κουτάλα και τις θέσεις με τους
υψηλού μισθούς και τις επιτροπές που
διπλασίαζαν τις αποδοχές, τις αναθέσεις από τους ημέτερους για δήθεν δουλειές
και μελέτες, τους τεμπέληδες και τους αργόσχολους που όχι μόνο προσλήφθηκαν
ρουσφετολογικά ,αλλά δεν πάτησαν ούτε μια μέρα στην δουλεία ,τους ασχολούμενους
με τα Δημοτικά για να επιβιώνουν να παίρνουν δουλειές και να διορίζουν όλο το σόι,
τους ιδεολόγους της μάσας, τους αριστερούς της αριστερής τσέπης.
Πριν λίγο κυκλοφόρησε ένα
κείμενο του Μάνου Χατζιδάκι ως ανέκδοτο αλλά δεν είναι ανέκδοτο και έχει
δημοσιευτεί με τον τίτλο "Το καταστάλαγμα του βίου μου".